08. ਕਿਤਨੇ ਆਦਮੀ ਥੇ। Two Worlds

ਸੋਚਦਾ ਵਾਂ ਜੇ ਰੋਟੀ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੋਵੰਦੀ ਤਾਂ foodbank ਤੋਂ ਥੋਹ ਗਈ ਸੀ। coffee ਪੀਵਣ ਜਾਣਾ ਸਾ ਤਾਂ ਬੀਬੀ ਨੇ ਆਪ ਲਿਆ ਪਿਵਾਲ਼ੀ। ਚਲੋ ਹੁਣ ਘਰਾਂ ਨੂੰ? ਪਰ ਭੁੱਖ ਕਿਥੇ ਹੋਰ ਸੀ, ਤੇ ਗੱਲ ਕਿਹੇ ਹੋਰ ਠਾਂ। ਲਗਤਾ ਹੈ ਇਨ ਸੇ ਬਾਤ ਕਰਨੀ ਹੋਗੀ।

ਮੈਂ: ਪਰ ਬੀਬੀਆਂ ਦੋ ਨ। ਇਕ ਜਿਹੜੀ coffee ਪਿਲਾ ਗਈ ਏ ਤੇ ਦੂਜੀ, ਜਿਹ-ਦੇ ਨਾਲ਼ ਮੈਂ ਅਜੇ coffee ਪੀਵਣ ਜਾਣਾ ਏ।

x।y: Wait. Is she not one and the same person?

x।y: ਬਾਰੇ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕਰ ਦਸਦਾ ਵਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਜੋੜੀ ਵੀ ਹੈ ਵੇ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਚ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ਤੇ ਅਕਸਰ ਮੇਰੇ ਲਿਖੇ ‘ਚੋਂ ਕਿੜਾਂ ਕੱਢਦੇ ਨ। ਤਾਂ ਮੈ-ਨੂੰ ਲਿਖਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਏਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਕਤਾ-ਚੀਨੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਪੈਵੰਦਾ ਏ।

ਅਗਾਉਂ ਖਿਮਾਂ। ਮੈਂ (x।y ਨੂੰ ): ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਵੇਖੀ-ਸੁਣੀ ਸਮਝ ਰਹੇ ਓ। ਤੁਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਮੁਤਾਬਿਕ ਜੇ ਦਿਸਦੀ ਤੇ ਚਿਤਵੀ ਸ਼ੈਅ ਏਕੋ ਜੈਸੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਓਹ ‘ਇਕ ’ ਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਏ। ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹੋਵੰਦੀਆਂ ਨ- ਪਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਇਕ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੋਣ। ਇਹ ਤਾਂ ਮਹਿਜ਼ ਸਬਬ ਏ ਕਿ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਚ ਉੱਗੀ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਵੈਸੀ ਹੀ-ਹੈ, ਜੈਸੀ ਮੇਰੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਖਲੋਤੀ ਹੈ ਵੇ। ਦਿਸਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਿਰ ਚ ਵੀ ਹੋਵੰਦੀਆ ਨ- ਪਰ ਰਤੱ ਫਰਕ ਨਾਲ਼। ਬੰਦਾ ਭਾਵੇਂ ਦਿਸਦਾ-ਹੋਂਦਾ ‘ਕੱਲਾ ਹੀ ਏ, ਪਰ ਬੰਦਾ ਬਣਨਾ ‘ਕੱਲੇ ਬੰਦੇ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੰਦਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ-ਬਾਹਵਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਆਦਿ ਨੂੰ dismember ਕਰ ਲੈਵੰਦਾਂ ਵਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ‘ਕੱਲੇ-‘ਕੱਲੇ ਬੰਦੇ ਦਾ ਕੰਮ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। Problem ਇਹ ਹੋਵੰਦੀ ਏ ਕਿ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਬੰਦਾ ਇਕ ਹੀ ਲਗਦਾ ਏ, ਪਰ ਜੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧ ਜਾਵੰਦੀ ਏ। ਤਿੰਨ-ਚਾਰLeanne, ਤੇ ਮਣਾ-ਬੱਧੀ coffee ਦੇ ਖਾਲੀ ਕੱਪ। ਸਭ ਦੀLeanne ਵੀ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀ ਏ।

ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਚ ਵੀ ਇਕLeanne ਏ। ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਚ ਇਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਰਸੋਈ ਵੀ ਹੈ ਵੇੇ। ਤੇ ਨਾਲ਼ੇ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ, ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ-ਸੁਣਿਆਂ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਯਾਨੀ ਸਭ ਸੜਕਾਂ, ਲੋਕ, ਰਸੋਈਏ, ਬਿੱਲੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਓਸ ਅੰਦਰ ਵਸੀਂ-ਦੇ ਲੋਕ। ਸਿਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਜ਼ਰੂਰੀ ਏ। ਮੈਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਤੁਰਦਾਂ, ਕਿ ਸਿਰ ਬਹੁਤਾ ਨਾ ਹਿੱਲੇ। ਕਿਥੇ ਕੋਈ ਸ਼ੈਅ ਇਸ ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਾ ਡਿੱਗ ਪਵੇ। ਮਸਾਂ ਹੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਬਣਨ ਲੱਗੀ ਏ। Leanne ਕੋਲ਼ੋਂ ਵੀ ਬਚ ਕੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ੍ਹ ਏ; ਮੈਨੂੰ ਬਹਤਾ ਹਿਲਾਅ ਜੋ ਦੇਵੰਦੀ ਏ। ਬਹੁਤਾ ਹਿੱਲਿਆਂ ਮਤਾਂ ਦੋਵ੍ਹੇਂ ਹੀ ਲੀਐਨੀਆਂ ਭੁੜਕ ਕੇ ਬਾਹਰ ਡਿੱਗ ਜਾਵਣ, ਤੇ ਕਿਹ-ਥੇ ਖੋ ਜਾਵਣ?